vorige | volgende

 

Nieuws updates..                             

Fraudeur binnen bedrijf is vaak die loyale chef

AD, 22 juni 2010. Door Ellen den Hollander. De chef van de financiele administrate, managers in de top van het bedrijf, collega's met vertrouwelijke functies. Juist mensen in sleutel-posities zijn in toenemende mate de daders van fraude op het werk.

 

In 2009 was in 57 procent van de gevallen de dader een zogenoemde sleuteldrager. In 2008 was dat 54 procent en in 2007 nog 48 procent, zo blijkt uit de statistieken van Hoffmann Bedrijfsrecherche.

 

„Het gaat om mensen zoals u en ik," aldus Jos Meekel, directeur van Hoffmann over de trend die hij het afgelopen jaar signaleerde. „Mensen die normaal gesproken hard werken. Die een baan hebben op hbo-niveau. Vaak zijn het degenen die toegang hebben tot de middelen, ze hebben macht en als er dan ook nog een motief bij komt, dan kom je een heel eind. Het kan uw buurman zijn of een kennis van de sportvereniging."

 

Het kan natuurlijk ook een naaste collega of de chef van de afdeling zijn, Het percentage zogenoemde sleuteldragers onder de daders stijgt de laatste jaren, stelt Meekel.

 

De fraudeurs hebben soms letterlijk de sleutel van het gebouw of ruimten die niet iedereen mag betreden, maar ze kunnen ook de beschikking hebben over andere soorten sleutels. "Dan kun je denken aan wachtwoorden, autorisatiecodes of toegang tot beschermde delen het computernetwerk of fiatteringscodes van het betalingsverkeer."

 

„Het zijn mensen van wie je het niet verwacht," zegt Meekel. „Ze nemen een risico, dat weten ze zelf. Als wij hen confronteren met onze bevindingen als wij een zaak hebben onderzocht, dan zeggen zij vaak na een kwartier praten al: 'Ik wist dat ik hiervoor ontslagen kon worden. Maar ik hoopte dat ik niet zou worden betrapt'." Vorig jaar was er bijvoorbeeld een man die door de directeur als zijn vertrouweling en rechterhand werd beschouwd. Volgens een anonieme mail was de werknemer van de groothandel in automaterialen een dief. Hij werkte al veertig jaar voor de zaak. Tijdens het onderzoek bleek dat de man facturen op zijn bureau had die te maken hadden met contante betalingen. Vreemd, omdat bestellingen altijd via de administrate verliepen. Die facturen hoorden daar niet.
Op hetzelfde bureau vonden de onderzoekers van Hoffmann ook aanwijzingen dat de man in financiele problemen zat.

 

Het was voor deze man wel heel gemakkelijk om in de fout te gaan: de betalingen werden nooit vergeleken met het aantal verkochte artikelen. Bovendien werd de voorraad maar eenmaal per jaar geteld. En die klopte toch nooit. Daarnaast had de medewerker de mogelijkheid om in de computer aanpassingen te maken zodat de diefstal onopgemerkt zou blijven.

 

"Als mensen langer in dienst zijn, dan worden ze bijna blindelings vertrouwd," aldus Meekel. "Maar liefst 65 procent van de fraudeurs had een dienstverband van zes jaar of langer."


De gelegenheid maakt de dief, luidt het spreekwoord, dat ook in de werkelijkheid opgeld doet. In een op de vijf gevallen zeggen de fraudeurs dat ze toesloegen omdat het zo gemakkelijk ging. lets meer dan een kwart gaf aan dat geld de belangrijkste drijfveer was. De een zit tot zijn nek in de schulden, de ander heeft een te dure levensstijl en weer een ander heeft een gokverslaving.

 

"Je ziet de laatste tijd ook wel dat bedrijven hun medewerkers periodiek screenen. Ook mensen die er al jaren werken."